ne yapsam ne etsem

of of okullar açıldı hem nete giremiyorum hem yazıcak bişiler bulamıyorum..

Buldum! adı veya soyadı AYHAN olan birilerini bulun bana , mail adresi vereyim, bide blogda yazar olsunlar. Bende hem tanıştırana hemde yazara rapidshare premium vereyim.

Adı -soyadı Ayhan olmasa da olur. Hasanlara Osmanlara Mahmutlara Alilere Velilere delilere Ayşelere Bernalara Sevimlere Simgelere açığım herkes yazabilir :)) yeterki özgün ve iyi yazın :)

Google 11 yaşına girmiş :)

Keratanın kuruluşunu daha dün gibi hatırlıyorum :P Acaba dünyanın ilk 100 zengini içine gireceklerini 11 yıl önceden biliyormuydular..

Gayet hoş bir de logo yapmışlar :)

İngilizce Chat Terimleri – Kısaltmalar

TGIF- Thank God it’s Friday
THX- Thanks
WTG- Way to go!
KIT- Keep in touch
LOL-Laugh out loud
Wtf-What The Fuck

(daha fazla…)

Makiniste Bindik !

Merhabalar , uzun zamandır metroda makinist kabinini – logomotifi herneyse [ metrodaki adını bilmiyorum işte :) ] görmek istiyordum. Kuzenime yaptığım uzun ısrarlar sonunda dün meyvesini verdi ve 2-3 ay içinde amacıma ulaştım.

(daha fazla…)

Geri Geldim

Çok güzel bir bayram gezisinden sonra  - sıfır ciroyla –  evime döndüm.

Birazdan ilk yeni yazım “makiniste bindik!” yayında olacaktır.

Ancak şimdi uykusuzluktan ellerim titriyor yazamıyorum :) yatıp uyuyayım biraz.

Caddelerde Rüzgâr

Dışarıda “bir eylül esintisi”…

İçeride “hüzün”, “yalnızlık”, “sessizlik”…

O şarkı çalıyor teypte, o şarkı mırıldanıyor özlemimizi:

“Caddelerde rüzgâr aklımda aşk var / Gece yarısında eski yağmurlar / Şarkı söylüyorlar sessiz usulca / Özlediğim şimdi çok uzaklarda”

“Yağmurlu bakışların” geliyor aklıma; “masalımsı gülüşlerin”, “eylül eylül kokan çiçeklerin”…

Her defasında “gözlerimde” şekilleniyorsun, her defasında “kristal kristal sözcükler” oluyorsun umutlarımda…

Konuşuyorsun “susmalarımda”, susuyorsun “konuşmalarımda”…

Beni benden daha iyi “tanıyor”, beni benden daha iyi “biliyorsun”…

“Konuşkan” yanımsın, “duygusal” yanımsın…

(daha fazla…)

..en eski..

eskisi gibi değil eskiler..

eskiden daha bi eskiydi eskiler ..

eskiden ne varsa eskilerde vardı..

şimdi ne varsa daha eskilerde var..

bide eskiden abla eskin varmı diyen eskiciler vardı..

eski radyolar gibi eskiyen..

eskiden  sevgililer …

eski filmlerdeki gibiydiler..

şimdi eski filmler bittiler..

hepsi

-bir rüzgar gibi- geçtiler…

karafaki

Unut..!

Beyin damarlarıma aksetmiş intiharın en yüzsüz sureti, köprü üstünde gaza getirircesine sesleniyor sessiz naraları ile. ansızlaşmış bedenimi kas kırıntıları ile bu şehir ölüme, arkama bakamaz iken, son bir kez daha; bir yudum daha içemezken seni, bu şehrin gölgesi altında hani o eski köprünün altında…
Aldırışsız tebessümüm ile hatırla beni duvardaki devrim yazısına bakınca, soğuk suretimi alsın yerini geleceğe vaad eden, yaşama dair gülüceklerle dolu başka adamlar. Kirli ayak izleri ile bulanmış kalp odalarımı en sert alkol ile temizledim. Sıyırıp attım beynimin en hassas yerindeki anıları bir sadist neşter ile …

Unutmadan yazayım, köprü üstündeyim…

Aldırışsız tebesümüm ile hatırla beni duvardaki devrim yazısına bakınca … kısaca unut beni uğruna vurgunlar yediğim davamın aşk çiçeği…

karakutu

İstan’bul’dum Seni ! – 2

Yokluğuna dayanmamı bekleme benden, bitsin diye yalvardığım hasretin delik ceplerimden taşıyor artık.Herşeyin bir cevabı var diyor Tanrı en kutsal kitabının en müstesna yerinde ama ben Tanrı’nın bile cevap bulmakda zorlandığı sorularla boğuşuyorum kendi tükenişimin en zor yerinde.Utanıyorum aslında biraz da; Siyah-Beyaz sevdalar uğruna aç bitap çıktığım, kör kütük sarhoş halimle ayakda gittiğim uzun deplasmanları düşündükçe aklıma Hacca giden karınca geliyor ve utancımı 2′nin 98′inci kuvvetiyle çarpıyorum…

Ne olcekse oluveesin gari diyip kendimi attıyorum garaja, elimde tuttuğum küçük kapitalist kağıt parçasının beni sana kavuşturacağına inanmak zor geliyor asi kalbime.Umutlarım gibi bembeyaz bir otobüse binip simsiyah korkularımdan sıyrılıyorum.Uğruna gözyaşları döktüğüm, her semtini her sokağını hafzettiğim bu şehir şimdi ruhumu ifal ediyor.Hadi kaptan kaldır şu külüstürü!…

(daha fazla…)

İstan’bul’dum Seni ! – 1

Her sabah olduğu gibi yorgun kalkıyorum yatağımdan; her gece uzun uzun öpüşüp sevişiyorum umutlarımla, bundan olsa gerek bitip tükenmeyen halsizliğim… Yüzümü yıkadığım tulumba kurumuş ki aynı göz çapaklarım gibi… Karşımda yükselen meşhur Şahin Kayalıklarını ve saçlarımının arasından bana nanik yapan iki tek beyaz saç telimi selamlıyorum ayna karşısında… Hava sıcak tadı da yok peynir-karpuzun, bu yüzden kokunu yazık ediyorum kendime…

Sessizce titreyen telefonumun ekranında ki Günaydın Hayatım mesajı ile acı bir tebessüm sarkıyor yüzümden, sahi zor olan İstanbul’a gelmek mi, yoksa İstanbul’un Fatih’i kalabilmek mi? Beynimi meşgul eden soru trafiği bütün can alıcı ve cinnet getirici haliyle başlıyor. Bütün yollar tıkalı, çalışmıyor trafik ışıkları ve zincirleme sorular dökülüyor dilimden…

(daha fazla…)