Hey, Sen !
Etrafına bir bak !..
Vazgeçtim! Bakma.. Kendine bir bak?
Bugün, hemen şimdi , şu an ölse kimler için üzülürdün ! ?
..
..
Onlara mı ? Hadi ! Hemen şimdi , git ve onlara sarıl !
Tarzın mı değil ? Olsun. Sarıl !
Sebepsiz yere, ama sebeplerin en büyüğüyle, en sadesiyle! Yani sadece var olduğu için..!
Sarılmak için; sevgini göstermek için doktorların “yaşaması bile mucize” dediği zamanı bekleme! benim gibi..
Kıyıda köşede unuttuğun, ama çok sevdiğin, değer verdiğin kişilere git!
Bilgisayar başında boş boş oturacağın 1 saati kesip,
Bir gün muhtemelen seni terkedecek kız arkadaşına ayırdığın zamandan kesip,
Git!
Doktorlar “yaşaması bile mucize” dediğinde, arkasından tekerlekli sandalyesini itelerken ağlamamak için git…
Yaşam yaşarken değerlidir,
Sağlık sağlıklıyken değerlidir ; yatağa düşünce değil..
Sevmek beraberken değerlidir, ayrılınca değil..
Sohbet etmek hastane köşelerinde de güzeldir;
Ama yeşil bahçelerde, daha da..
